دریانوردی فینیقی‌ها

'''دریانوردی فینیقی‌ها''' و هنر آن‌ها را در کشتی‌سازی در تاریخ زبانزد بوده‌است. این قوم با تسلط بر ستاره قطبی می‌توانستند در شب دریانوردی کنند. فنیقی‌ها در کرانه‌های [[دریای مدیترانه]] بالاخص [[لبنان]] سکنی گزیدند و خود را کنعانیان می‌نامیدند، کلمه فنیقیه [[معرب]] phoinike) Φοινίκη) یعنی نامی است که [[یونانی‌ها]] به این مملکت داده بودند و احتمالاً به معنای رنگ ارغوانی است و با نام [[کنعان]] پیوند دارد.

فنیقی‌ها چون بین دو ملت متمدن قدیمی تر، یعنی مصری‌ها و بابلی‌ها واقع بودند، علوم و فنون زیادی را از آن‌ها اقتباس کردند و شهرهای متعددی را در ساحل دریای مدیترانه بنا کردند که چندین شهر آنها بسیار معروف شدند. قوم فنیقی موفق نشدند دولت واحدی را تشکیل دهند و هر شهر آن‌ها امیر یا پادشاهی مخصوص به خود را داشت اما همگی شاخه‌های این قوم در دریانوردی شهرتی بسزا یافتند.

سازمان مملکتی آنان تشکیل شده از مناطقی بود که باید آن‌ها را دولت شهر نامید؛ که مهمترین آن‌ها [[صیدا]] و بوبلوس (جبیل) بود، فنیقی‌ها در دیگر نقاط جهان نیز دولت شهرهایی داشتند که، کارتاژ از جمله این نواحی بود. آن‌ها کم و بیش تحت تأثیر و استیلای مصری‌ها قرار داشتند.

فینیقی‌ها در تمام بنادر مدیترانه شمالی تجارت این منطقه را به خود اختصاص داده‌بودند. [[مستعمره|مستعمرات]] و تجارتخانه‌های فنیقی در تمام عالم قدیم پراکنده بود. این مردم از طرف غرب تا جزیره‌های [[بریتانیا]] و از طرف شرق تا نزدیکی [[هندوچین]] [[تجارت]] می‌کردند، و بر اساس شواهدی که کشف شده مستعمراتی داشته‌اند. فینیقی‌ها مکرراً از جانب آشوری‌ها مورد حمله قرار می‌گرفتند. این قوم، در [[دریانوردی]] مهارت تام یافتند در نتیجه فنیقی‌ها، به تابعیت درآمدن مقطعی، تحت ملل دیگر، زیاد اهمیت نمی‌دادند، زیرا همچنان در دریاها و مستعمرات تحت اقتدار خود باقی می‌ماندند و دریانوردان فنیقی کمتر در اندیشه آفریدن یک نیروی نظامی بودند. دریانوردان فنیقی در سواحل سوریه و [[جزیره کرت]] و جزایر یونان دریانوردی می‌کردند و کار آن‌ها صید صدف‌های مخصوصی بود که از آن‌ها رنگ ارغوانی به دست می‌آمد. تهیه رنگ پارچه‌های پشمی [[ارغوانی]] در آن موقع مخصوص کارگاه‌های صیدا و صور بود. همچنین بازرگانی و دادوستد عطریات، فلزات، سنگ‌های قیمتی، چوب لبنان و دیگر فراورده‌های خاورزمین و برده‌فروشی بدست آن‌ها صورت می‌گرفت. مهارت فنیقی‌ها در امور بازرگانی سبب شد که اکثر بازارهای آن روز از مشرق مدیترانه تا اسپانیا، بدست آن‌ها باشد. شواهدی دردست است که مردمان فینیقی از هند کالا می‌خریدند و به مدیترانه وارد شده و در سواحل جنوبی و شمالی آن می‌فروختند.

دریانوردان فنیقی به سواحل دوردست فرانسه واسپانیا سفر می‌کردند تا محصولات مردم خود را با غله و فلزهای آنان مبادله کنند. هخامنشیان نیز دریانوردی را از فینیقی‌ها آموختند. بندرهای «صور» (تیر) (tyr) «صیدا» (sidon)، «جبل» (gabal)، «بیریتوس» (بیروت) (berytus) برای مردم این خطه موقعیت بی‌مانندی برای بازرگانی داشت و اکثریت آن‌ها تاجر و دریانورد بودند، آنان از راه بنادر لبنان به بندر «مارسی» در فرانسه و جزیره «سیسیل» در ایتالیا رفت و آمد می‌کردند، آنان حتی به سواحل اسپانیا و انگلستان هم رفته‌اند. عده‌ای از آنان به سواحل شمالی آفریقا در تونس کنونی مهاجرت کرده و شهر کارتاژ (cartage) را بنا کردند.

دریاچهٔ طَبَریه

دریاچهٔ طَبَریه که دریاچهٔ گلیل هم نامیده شده، یک دریاچهٔ آب شیرین، در نزدیکی بلندی‌های گولان است. این دریاچه مهمترین منبع تأمین آب می‌باشد.

آب دریاچهٔ طبریه از چشمه‌های زیرزمینی و رود اردن تأمین می‌شود. رود اردن نیز خود از بلندی‌های گولان سرچشمه می‌گیرد.

شهر طبریه که یکی از چهار شهر مقدس یهود به‌شمار می‌آید در کنار این دریاچه واقع شده‌است. منسوب به طبریه را طبرانی می‌گویند.

صلاح‌الدین ایوبی فرانک‌ها را در سومین جنگ صلیبی معروف به جنگ حطین در کنار این دریاچه شکست داد.

این دریاچه منبع آب شیرین به‌شمار می‌آید و از دیدگاه راهبردی دارای اهمیت بسیاری است.

https://fa.wikipedia.org/wiki/دریاچه_طبریه

گیلگال رفعیم

'''گیلگال رفعیم''' یا ''گیلگال رفایم''' یا '''گیلگال رفائم''' یا ''''رجم الحیری''' یا '''رجم الهري''' یک بنای تاریخی بزرگ سنگی باستانی است که در مرکز آن یک دایره بزرگ سنگی تشکیل شده‌است. این بنا که به بزرگی یک شهر باستانی کوچک است در بخش اشغال شده توسط اسرائیل از بلندی‌های جولان (Golan)، سوریه، در حدود ۱۶ کیلومتری (۹٫۹ مایلی) شرق ساحل دریای جلیل (دریای گالیله یا [[دریاچه طبریه]])، در وسط یک فلات بزرگ پوشیده از صدها دلمن ([[میزسنگ]]) واقع شده‌است. این بنا از بیش از ۴۲۰۰۰ سنگ بازالت که در دایره‌های متحدالمرکز چیده شده‌اند، تشکیل شده‌است و در مرکز خود تپه ای به ارتفاع ۱۵ فوت (۴٫۶ متر) دارد. برخی از حلقه‌ها کامل و برخی دیگر ناقص هستند. بیرونی‌ترین دیوار ۵۲۰ فوت (۱۶۰ متر) قطر و ۸ فوت (۲٫۴ متر) ارتفاع دارد. باستان شناسان قدمت تأسیس سایت و دیگر سکونتگاه‌های باستانی نزدیک را به دوره دوم برنز اولیه (۳۰۰۰–۲۷۰۰ قبل از میلاد) می‌دانند.

از آنجایی که کاوش‌ها بقایای مواد بسیار کمی را به دست آورده‌اند، باستان‌شناسان اسرائیلی این نظریه را مطرح می‌کنند که این مکان یک موقعیت دفاعی یا محله‌ای مسکونی نبوده‌است، بلکه به احتمال زیاد یک مرکز آیینی با فعالیت‌های آیینی برای آرام کردن خدایان بوده‌است، یا احتمالاً مرتبط با آیین مردگان است. با این حال، در مورد عملکرد آن اتفاق نظر وجود ندارد.

== جستارهای وابسته ==
* [[زوراتس کارر]]
* [[دریاچه طبریه]]
* [[استون‌هنج]]