خاسیان

'''خاسی‌ها''' یا '''خاسیان''' یا مردم '''خاسی''' ({{lang-en|Khasi people}}) یک گروه قومی از مگالایا در شمال شرقی هند با جمعیت قابل توجهی در ایالت هم‌مرز آسام و در مناطق خاصی از بنگلادش هستند. مردم خاسی اکثریت جمعیت بخش شرقی مگالایا هستند و با حدود ۴۸ درصد از جمعیت کل مگالایا نیز، بزرگترین جامعه این ایالت در مجموع نیز هستند.

== ریشه خاسیان ==
اگرچه منشأ خاسی‌ها مبهم باقی مانده‌است، اما محققان توافق کرده‌اند که آنها اولین مردمی بودند که در شمال شرقی هند ساکن شدند.

آنها حدود ۶۰۰۰۰ سال پیش از شاخه اصلی جدا شدند و در حدود ۵۶۰۰۰ سال پیش بسیار قبل از ورود گروه‌های بزرگتر تبت-برمن که بسیاری از جوامع قبیله ای مدرن را در شمال شرق امروز تشکیل می‌دادند به مکان فعلی خود رسیده‌اند. به این معنی که خاسی‌ها قومی نوسنگی بوده‌اند.

محصولات اصلی تولید شده توسط مردم خاسی عبارتند از برگ فوفل، دانه آرکا، پرتقال، آناناس، آلو، لیچی، انواع محلی برنج و سبزیجات. همچنین مطالعات نشان داده‌است که خاسی‌ها از ۲۰۰۰ سال پیش شروع به ذوب آهن کردند.

== فرهنگ ==
سنت فرهنگی مردم خاسی پیروی از نظام مادرسالاری است. طبق قانون اساسی هند، خاسی‌ها وضعیت قبیله برنامه‌ریزی شده را دریافت کرده‌اند.

خاسی‌ها از خروس به عنوان نماد استفاده می‌کنند زیرا معتقدند خروس نماد صبحی است که آغازی جدید و طلوع خورشیدی جدید را رقم می‌زند.

== در روزگار کنونی ==
'''خاسیان''' اولین بار در سال ۱۸۲۳ پس از تسخیر آسام توسط انگلیسی‌ها با آنها در تماس شد. منطقه ای که خاسی‌ها در آن زندگی می‌کردند، شامل ایالت‌های اطراف تپه کاسی (که تعداد آنها به ۲۵ پادشاهی گوناگون می‌رسید) به یک اتحاد با بریتانیایی‌ها پیوستند، بخشی از استان آسام شدند.

پادشاهی کاشی‌های هند

'''پادشاهی کاشی‌های هند''' ({{lang-en|Kingdom of Kashi}}) یک پادشاهی باستانی هند بود. داستان‌های جاتاکا نشان می‌دهند که بنارس پایتخت پادشاهی کاشی، یکی از ثروتمندترین شهرهای هند در زمان خود بوده که به خاطر رونق و ثروت خود شناخته شده بوده‌است. گفته شده سیذارتا گوتاما ([[گوتاما بودا]]) نیز ابتدا موعظه‌های بودیسم خود را در قلمرو کاشی‌های هند آغاز نمود.

رود کور

* [[کور (زاگرس)]] در عهد سومریان، کور معمولاً به شرق سرزمین سومر اطلاق می‌شده‌است.

* [[پادشاهی کورو]] نام یک اتحادیه از قبایل هندوآریایی ([[براتاها]]) در عصر آهن بوده‌است. مردمانی نیمه‌کوچ‌رو بوده و زندگی شبانی داشته‌اند، اطلاعات برای شناخت آنها از وداها حاصل شده‌است.

کوماری کاندام

'''کوماری کاندام''' یا '''کوماری کندم''' ({{lang-en|Kumari Kandam}}) سرزمینی است در افسانه‌ها که گمان می‌رود همراه با آن تمدن باستانی تامیل گم شده‌است و ظاهراً در جنوب هند امروزی و در کنارهٔ اقیانوس هند واقع شده بوده‌است. به گفته برخی نویسندگان، یک تمدن باستانی تامیل وجود داشته‌است، که در یک فاجعهٔ [[سونامی]] [[رانش قاره‌ای]] در دریا گم می‌شود ("تسخیر توسط اقیانوس"). این سرزمین در اطراف شهر [[کانیاکوماری]] قرار داشته‌است.

نویسندگان تامیل، کوماری کندم را تمدنی باستانی، اما بسیار پیشرفته می‌دانند که در جزیره ای منزوی در اقیانوس هند واقع شده بوده‌است. آنها همچنین آن را به عنوان مهد تمدن توصیف کرده‌اند. این انزوا منجر به امکان توصیف کوماری کندم به عنوان یک جامعه آرمان‌شهری شد که از تأثیرات خارجی و حملات خارجی جدا شده بوده‌است.

به گفته طرفداران کوماری کندام، زمانی که [[آخرین عصر یخبندان]] به پایان رسید و سطح دریاها بالا رفت، قسمت‌های زیادی از قاره‌ها زیر آب رفت، سپس مردم تامیل بالاجبار به سرزمین‌های دیگر مهاجرت کردند و با گروه‌های دیگر مخلوط شدند و به شکل‌گیری نژادها، زبان‌های جدید منجر شدند. بسیاری از این افراد معتقدند که زبان تامیلی، زبان مادر تمام زبان‌های دیگر در جهان است.

== خصوصیات کوماری کاندام ==
"کاندا پورانام", '''کوماری کندم''' را به عنوان سرزمینی که برهمن‌ها در آن زندگی می‌کردند، جایی که شیوا پرستش می‌شد و وداها خوانده می‌شد، توصیف می‌کند و بقیه پادشاهی‌ها را به عنوان قلمرو [[ملکچه]]‌ها توصیف می‌کند.

ادعا شده‌است که این سرزمین توسط حاکمان زن (کوماری‌ها) اداره می‌شده‌است و اظهار شده که زنان آن سرزمین حق انتخاب شوهران خود را داشتند و تمام دارایی‌ها نیز در اختیار زنها بوده‌است و به همین دلیل به آن سرزمین به "'''کوماری نادو'''" ("سرزمین دوشیزه") نیز می‌گفته‌اند.

نظریه پردازان تامیل '''کوماری کندم''' را یک جامعه بدوی یا یک تمدن منفعل نمی‌دانند، در عوض، آن‌ها آن را به‌عنوان تمدنی توصیف می‌کنند که مردم در آن زندگی خود را وقف یادگیری، آموزش، سفر و تجارت می‌کرده‌اند. این تامیل‌های اولیه را به‌عنوان کشاورزان خبره، شاعران خوب و بازرگانان دوردست توصیف کرده‌اند.

== موقعیت مکانی ==
{{وابسته|کانیاکوماری|کوهستان ویندیا|تحصیل (تقسیمات کشوری)}}
طرفداران کوماری کندام تأکید زیادی بر بیان این نکته دارند که شهر [[کانیاکوماری]] بخشی از '''کوماری کاندام''' بوده‌است. برخی از آنها همچنین استدلال می‌کنند که حتی کل جنوب [[کوهستان ویندیا]] بخشی از کوماری کندام بوده‌است.

برخی معتقدند مردمان سرزمین کوماری کاندام تا [[جزایر کرگولن]] ([[قطب جنوب]]) و [[ماداگاسکار]] و [[جزایر سوندا]] نیز گسترش و گستردگی داشته‌اند و مرتبط بوده‌اند؛ و با [[چین]]، [[آفریقا]] و [[استرالیا]] در تماس بوده‌اند.

== ایجاد تمدن دره سند ==
برخی معتقدند که [[تمدن دره سند]] نیز توسط بازماندگان تامیل سیل زده از سمت '''کوماری نادو''' تأسیس شد. آنها معتقدند تمدن از جنوب هند به دره سند و [[سومر]] و متعاقباً به «... اسپانیا و جاهای دیگر» گسترش یافت.

برخی از نویسندگان تامیل ادعا می‌کنند که هندوآریایی‌ها نیز از نوادگان پیش دراویدیان کوماری کندام بودند. بر اساس این نظریه، این هندوآریایی‌ها متعلق به شاخه ای بودند که به آسیای مرکزی مهاجرت کردند و سپس بعدها پس از وقایعی مجدداً به هند بازگشتند.

 

قبایل موندا

'''قبایل موندا''' ({{lang-en|Munda people}}) گروه‌های قومی اولیهٔ هند هستند که به زبان‌هایی از خانوادهٔ [[زبان‌های آستروآسیایی]] سخن می‌گفته‌اند. '''قبائل موندا''' قبایل بومی هند پیش از مهاجرت دیگر اقوام بودند. افراد این قبیله باید اسم خانوادگی خود را حفظ کنند و نمی‌توانند آن را تغییر دهند، اسم خانوادگی هر شخصی از یک داستان و افسانهٔ قدیمی در مورد نیاکان آن‌ها سرچشمه می‌گیرد.